استغفر اللَّه الّذى لا إله الا هو الحى القيوم ، الرحمن الرحيم ، ذا الجلال و الاكرام ، و اسأله ان يتوب علىّ توبة عبد ذليل خاضع فقير بائس مستكين مستجير ، لا يملك لنفسه ضرّا و لا نفعا ، و لا موتا و لا حياة و لا نشورا . اللّهمّ انّى اعوذ بك من نفس لا تشبع ، و من قلب لا يخشع ، و من علم لا ينفع ، و من صلاة لا ترفع ، و من دعاء لا يسمع . اللّهمّ انّى اسألك اليسر بعد العسر ، و الفرج بعد الكرب ، و الرّخاء بعد الشّدّة . اللّهمّ ما بنا من نعمة فمنك وحدك [ لا شريك لك ] ، لا إله الّا انت ، استغفرك و اتوب اليك . [ آمرزش مىطلبم از خدايى كه معبودى جز او نيست ، زنده است و پاينده ، رحمتش عام و خاص را فرا گرفته ، همان خدايى كه صاحب جلال و اكرام است ، و از او درخواست مىكنم كه توبهء مرا كه توبهء بنده‌اى ذليل و سرشكسته و فقير و تهيدست و نيازمند و پناهنده است و مالك هيچ گونه سود و زيان و مرگ و زندگى و برانگيخته شدن از قبر براى خودش نيست بپذيرد . خداوندا به تو پناه مىآورم از نفسى كه سير نشود ، و از دلى كه خشوع نيابد ، و از دانشى كه سود نبخشد ، و از نمازى كه بالا نرود ( پذيرفته نگردد ) و از دعايى كه شنيده نشود ( به هدف اجابت نرسد ) . خداوندا آسانى را پس از سختى ، و گشايش را پس از گرفتارى ، و آسايش را پس از شدت و رنج از تو خواهانم . خداوندا هر نعمتى كه در اختيار ماست از جانب توست ، تو يگانه‌اى ، معبودى جز تو نيست [ و شريكى ندارى ] ، از تو آمرزش مىطلبم و بسوى تو بازمىگردم ] . و سنّت است كه بعد از نماز عصر هفتاد بار استغفار كنى ، و ده بار سورهء إِنَّا أَنْزَلْناهُ بخوانى ، چه روايت شده است از امام به حق ناطق امام جعفر صادق عليه السّلام كه آن حضرت فرموده‌اند : من استغفر بعد صلاة العصر سبعين مرّة غفر اللَّه له سبعمائة ذنب . يعنى : « هر كس بعد از نماز عصر هفتاد بار استغفار كند خداى تعالى در عوض